یک فعالیت مشترک انتخاب کنیم؛ کاری که لذتِ انجام دادنش به حضور همه وابسته باشد.

بعضی فعالیت‌ها را می‌توان طوری انتخاب کرد

که انجامشان به‌تنهایی جذابیت کمتری داشته باشد.

درست کردن یک غذای خاص،

ساختن یک کاردستی بزرگ،

حل کردن یک پازل،

کاشت یک باغچه یا آماده کردن یک دسر خانوادگی.

در چنین فعالیتی،

هرکس فقط تماشاگر نیست؛

حضور و مشارکت همه بخشی از تجربه است.

وقتی خودِ انجام دادنِ کار، جمعی باشد،

باهم بودن از حاشیه به بخش اصلی ماجرا تبدیل می‌شود.