وقتی امیدمان کم شده،
ممکن است منتظر بمانیم
تا اول حالمان بهتر شود
و بعد کاری را شروع کنیم.
اما همیشه اینطور پیش نمیرود.
یک پیادهروی کوتاه،
تماس با یک آدم امن،
شروع دوبارهی یک علاقه
یا انجام کاری که مدتها عقب انداختهایم
میتواند حال و مسیر روز را کمی تغییر دهد.
گاهی امید قبل از حرکت نمیآید؛
در جریانِ حرکت ساخته میشود.