گاهی برای ساختن یک جامعه‌ی فراگیر، کافی است عزیزان دارای معلولیت را جا نگذاریم.

یک دورهمی،

کلاس،

رویداد فرهنگی

یا فعالیت اجتماعی را می‌توان طوری برنامه‌ریزی کرد

که افراد دارای معلولیت هم امکان حضور داشته باشند.

اطلاع‌رسانی درباره‌ی دسترسی،

انتخاب فضای مناسب

و در نظر گرفتن نیازهای متفاوت،

می‌تواند مشارکت را برای افراد بیشتری ممکن کند.

همچنین بهتر است افراد دارای معلولیت را فقط به برنامه‌های مخصوص خودشان محدود نکنیم.

آن‌ها مانند دیگر اعضای جامعه،

حق حضور در فعالیت‌های عمومی و اجتماعی را دارند.

جامعه‌ی فراگیر با همین تصمیم‌های روزمره ساخته می‌شود؛

تصمیم‌هایی که مسئولیت اجتماعی را به فرصت واقعی برای مشارکت تبدیل می‌کنند.