ممکن است امروز شرایط آرام باشد،
اما ذهنمان مدام آینده را مرور کند
و برای اتفاقهایی که هنوز رخ ندادهاند، نگران شود.
در چنین شرایطی،
به جای تلاش برای پیشبینی همهچیز،
به واقعیتِ همین لحظه برگردیم.
آنچه امروز میدانیم چیست؟
چه چیزی هنوز مشخص نیست؟
و چه بخشی را واقعاً میتوانیم مدیریت کنیم؟
نگاه واقعبینانه به آینده یعنی
هم احتمال سختی را بپذیریم،
هم احتمال خوب پیش رفتن را فراموش نکنیم.