موفقیت ما می‌تواند الهام‌بخش باشد؛ به شرطی که به مقایسه و کوچک شمردن دیگران تبدیل نشود.

از پیشرفت‌هایمان خوشحال بودن طبیعی است.

اما وقتی موفقیت خودمان را

معیاری برای سنجیدن دیگران قرار می‌دهیم،

ممکن است ناخواسته احساس ناکافی بودن را در آن‌ها ایجاد کنیم.

هرکس شرایط، فرصت‌ها و مسیر متفاوتی دارد.

می‌توانیم از تجربه‌های خودمان بگوییم

بدون اینکه مسیر دیگری را کم‌ارزش جلوه دهیم.

اثر خوب گذاشتن، فقط به کاری که انجام می‌دهیم مربوط نیست؛ به شیوه‌ی انجام دادنش هم مربوط است.