زبان فقط وسیله‌ای برای حرف زدن نیست؛
بخشی از تاریخ و هویت یک جامعه را با خودش حمل می‌کند.
واژه‌ها،
ضرب‌المثل‌ها،
داستان‌ها،
شعرها و شیوه‌های بیان
در طول نسل‌ها منتقل شده‌اند.
وقتی درست و آگاهانه از زبان فارسی استفاده می‌کنیم،
آثار ادبی را می‌خوانیم
و واژه‌ها و روایت‌های ارزشمند را فراموش نمی‌کنیم،
در حفظ این میراث زنده نقش داریم.
زبان، میراثی است که برخلاف یک بنای تاریخی،
هر روز در دست خود ماست.
