وقتی کسی مدت‌ها در جمع‌ها حضور نداشته،
ممکن است با اولین دعوت همراه نشود.
اصرار، گلایه یا پرسیدن مداوم دلیلِ نیامدن
فشار بیشتری ایجاد می‌کند.
می‌توانیم دعوت را ادامه دهیم
و در عین حال به انتخاب او احترام بگذاریم.
اینکه بداند هنوز جایی در جمع دارد،
بدون اینکه مجبور به حضور باشد،
احساس امنیت بیشتری ایجاد می‌کند.
همراهی واقعی یعنی فرصتِ برگشتن را باز نگه داریم.
