قرار نیست فقط وقتی مشکلی پیش می‌آید
به فکر همراهی باشیم.
یک احوال‌پرسی،
یک دعوت معمولی،
در جریان بودن از اتفاق‌های زندگی
یا حتی حفظ همان رابطه‌ی همیشگی…
همین حضورهای ساده
رابطه را از «کمک در مواقع ضروری»
به «همراهی واقعی» تبدیل می‌کند.
افراد فقط در روزهای سخت به حضور ما نیاز ندارند.
