تفاوت، چیزی نیست که برایش دلسوزی لازم باشد؛ چیزی‌ست که بخشی از زندگی آدم‌هاست.

آدم‌ها با توانایی‌ها و محدودیت‌های متفاوتی زندگی می‌کنند.

معلولیت بخشی از تجربه‌ی زندگی یک نفر است،

نه تمام هویت او.

لازم نیست با ترحم نگاهش کنیم

یا مدام بخواهیم برایش کاری انجام دهیم.

کافی‌ست همان‌طور که هست،

او را ببینیم؛

با احترام، نه با دلسوزی.