در شرایط بحرانی، برخی افراد دارای معلولیت ممکن است دچار بی‌قراری، حرکات تکراری یا ناآرامی شوند. این رفتارها گاهی راهی برای مواجهه با فشار روانی و احساس ناامنی هستند و لزوماً نشانه نافرمانی یا اختلال رفتاری نیستند. برخورد آرام و حمایتگرانه خانواده می‌تواند به کاهش تنش و افزایش احساس امنیت فرد کمک کند.
نکته آموزشی: هنگام مشاهده بی‌قراری، از سرزنش یا متوقف‌کردن اجباری حرکات بی‌خطر خودداری کنید. محیط را تا حد امکان آرام و کم‌تحریک نگه دارید و با توجه به نیازها و ترجیحات فرد، فعالیتی آرامش‌بخش پیشنهاد دهید. اگر رفتارها ناگهانی، شدید یا خطرآفرین شدند، دریافت کمک تخصصی ضروری است. 🌿