تنهایی همیشه با خالی بودن یک خانه شروع نمی‌شود؛ گاهی از کم شدن ارتباط‌ها شکل می‌گیرد.
یک تماس کوتاه، احوال‌پرسی یا چند دقیقه گفت‌وگو می‌تواند روز یک عزیز سالمند را تغییر دهد.
همراهی همیشه به حضور طولانی یا برنامه خاصی نیاز ندارد.
تداوم همین ارتباط‌های ساده، احساس تعلق و دیده شدن را زنده نگه می‌دارد.
توجه به این نیاز عاطفی، بخشی از مسئولیت اجتماعی در قبال عزیزان سالمند است.
