اگر عزیز دارای معلولیت خودش می‌تواند صحبت کند، او را مخاطب قرار دهیم؛ نه همراهش را.

گاهی در فروشگاه یا هنگام دریافت یک خدمت،

فروشنده به جای صحبت با عزیز دارای معلولیت، مستقیم با همراه او صحبت می‌کند.

حتی وقتی خود فرد کاملاً می‌تواند انتخاب کند و تصمیم بگیرد.

این رفتار شاید از روی عادت باشد، اما پیامش روشن است: «تو طرف حساب من نیستی.»

مشارکت برابر از همین موقعیت‌های ساده شروع می‌شود.

مستقیم سؤال بپرسیم، پاسخ را از خودش بشنویم و انتخابش را به رسمیت بشناسیم.

احترام به استقلال افراد، بخش مهمی از مسئولیت اجتماعی است.