گاهی در یک جمع،
وقتی با یک فرد دارای معلولیت صحبت می‌کنیم،
به جای اینکه منتظر پاسخ او بمانیم،
نگاهمان را به همراهش می‌بریم.
این اتفاق ممکن است از روی عادت یا نگرانی باشد؛
اما ناخواسته فرد را از مرکز تعامل خارج می‌کند.
مهارت مهم در چنین موقعیتی،
مستقیم نگه داشتن ارتباط است.
اگر خودش پاسخ می‌دهد،
بگذاریم گفت‌وگو با خودش ادامه پیدا کند.
حضور اجتماعی فقط در یک جمع بودن نیست؛
در ارتباط مستقیم با دیگران هم معنا پیدا می‌کند.
