در شرایط بحرانی، احساس ناامنی و پیش‌بینی‌ناپذیری ممکن است باعث شود برخی افراد دارای معلولیت بیش از گذشته به حضور و همراهی مراقبان خود نیاز داشته باشند. این وابستگی موقت می‌تواند واکنشی طبیعی به اضطراب و نگرانی از جدایی باشد. حمایت عاطفی همراه با احترام به استقلال فرد، نقش مهمی در حفظ آرامش و احساس امنیت او دارد.
نکته آموزشی: در چنین شرایطی، ارتباط منظم و قابل‌پیش‌بینی با فرد برقرار کنید و در صورت نیاز به ترک موقت او، زمان بازگشت و فرد جایگزین را مشخص کنید. همچنین با مشارکت‌دادن فرد در تصمیم‌های ساده و روزمره، به حفظ استقلال و کاهش اضطراب جدایی کمک کنید. 🤗