در شرایط بحرانی، برخی افراد دارای معلولیت ممکن است واکنش‌هایی مانند گریه، فریاد، بی‌قراری یا خنده عصبی نشان دهند. این رفتارها می‌توانند پاسخی طبیعی به ترس و فشار روانی باشند و نباید با ضعف یا ناتوانی فرد اشتباه گرفته شوند. همراهی صبورانه و بدون قضاوت، به کاهش تنش و تقویت احساس امنیت کمک می‌کند.
نکته آموزشی: هنگام مواجهه با واکنش‌های هیجانی شدید، از سرزنش، اصرار به سکوت یا آرام‌کردن اجباری فرد خودداری کنید. در صورت ایمن‌بودن محیط، با لحنی آرام از او بپرسید چه نوع حمایتی نیاز دارد و فرصت دهید احساساتش را به شیوه‌ای امن بیان کند. 🌷