مشارکت در خانواده وقتی پایدارتر می‌شود که مسئولیت‌ها فقط روی دوش افراد مشخصی نماند.

گاهی در خانواده،

به‌مرور زمان بعضی کارها به عهده‌ی یک نفر می‌افتند

و دیگران به انجام شدنشان عادت می‌کنند.

برای جلوگیری از این اتفاق،

مسئولیت‌های مشترک را بین اعضای خانواده تقسیم کنیم

و هرکس متناسب با توان و شرایطش سهمی داشته باشد.

این تقسیم قرار نیست کاملاً مساوی باشد؛

مهم این است که بار مسئولیت، عادلانه‌تر توزیع شود.

خانواده فقط جایی برای با هم بودن نیست؛ جایی برای با هم مسئول بودن هم هست.