ممکن است یک عزیز دارای معلولیت برای انجام کاری به زمان بیشتری نیاز داشته باشد.
در چنین موقعیتی، انجام دادن کار به جای او همیشه بهترین شکل حمایت نیست.
گاهی فقط کمی زمان، همراهی یا فراهم شدن شرایط مناسب، برای انجام مستقل آن کار کافی است.
فرصت تجربه کردن و انجام دادن کارها، بخشی از استقلال هر فرد است.
حمایت مؤثر میتواند مسیر را آسانتر کند، بدون اینکه اختیار فرد را از او بگیرد.
این نوع همراهی، هم کمککننده است و هم استقلال عزیزان دارای معلولیت را حفظ میکند.
احترام به استقلال دیگری، یکی از بخشهای مهم مسئولیت اجتماعی است.