در یک فضای عمومی،
قرار نیست امکانات فقط برای ما باشند.
اگر وسیلهای ظرفیت مشخصی دارد،
اگر نیمکتی جای محدودی دارد
یا اگر فضای مشترکی برای استفادهی همه طراحی شده،
رعایت همین محدودیتها اهمیت دارد.
اشغال کردن بیش از نیاز،
استفادهی نادرست
یا محروم کردن دیگران از یک امکان مشترک،
تجربهی استفاده از آن فضا را برای دیگران سخت میکند.
مسئولیت اجتماعی یعنی هنگام استفاده از امکانات عمومی،
جای نفر بعد را هم در نظر بگیریم.
چیزی که برای همه ساخته شده، با رفتار همه حفظ میشود.