روزهای شلوغ می‌توانند صبرمان را کمتر کنند.
ممکن است پشت فرمان باشیم،
در صف منتظر بمانیم
یا برای انجام کاری به جایی مراجعه کنیم.
فشار زمانی ما نباید
به رانندگی پرخطر،
رفتار تند
یا نادیده گرفتن نوبت دیگران منجر شود.
اگر تأخیر کرده‌ایم،
مسئولیتش را بپذیریم
و برای جبران، راهی پیدا کنیم که هزینه‌اش روی دوش دیگران نیفتد.
جامعه از همین انتخاب‌های کوچک روزمره شکل می‌گیرد؛
حتی وقتی ساعت از همیشه سریع‌تر می‌گذرد.
