علاقهها نباید به خاطر محدودیتهای جسمی
کاملاً از زندگی کنار گذاشته شوند.
شاید لازم باشد شیوهی انجام یک فعالیت تغییر کند؛
زمان بیشتری برای آن بگذاریم
یا از ابزار و کمک مناسب استفاده کنیم.
اما یک قدم کوچک هم ارزشمند است؛
چند دقیقه نقاشی، مطالعه، موسیقی، یادگیری
یا هر فعالیتی که برای عزیز دارای معلولیت معنا دارد.
امید وقتی جان میگیرد که هنوز چیزی برای دنبال کردن داشته باشیم.