در روزهایی که فشار و خستگی زیاد است،
رفتار ما روی اطرافیان هم اثر می‌گذارد.
صبوری بیشتر،
احترام در برخوردهای روزمره،
کمک کردن بدون منت
و پرهیز از منتقل کردن خشم خودمان به دیگران
می‌تواند فضای ارتباطی را تغییر دهد.
این رفتارها مشکل‌های بزرگ جامعه را حل نمی‌کنند،
اما زنجیره‌ی خستگی و عصبانیت را هم ادامه نمی‌دهند.
امید اجتماعی می‌تواند از همین انتخاب‌های کوچک و روزمره شکل بگیرد.
