همراهی یعنی فرصتِ حضور بدهیم؛ حتی اگر انتخابِ فرد، نپیوستن به جمع باشد.

گاهی برای اینکه یک فرد دارای معلولیت

در جمع تنها نماند،

آن‌قدر تشویقش می‌کنیم که همراه شود

که انتخاب خودش کم‌رنگ می‌شود.

دعوت کردن می‌تواند ساده باشد؛

اما بعد از آن، انتخاب با خود فرد است.

ممکن است بخواهد بماند،

ممکن است فقط بخشی از برنامه را همراهی کند

یا ترجیح دهد در آن موقعیت حضور نداشته باشد.

پذیرفتنِ «نه»، بخشی از احترام به حضور اجتماعی اوست.