قرار نیست شهروندان شبیه هم فکر کنند؛ قرار است بلد باشند با تفاوت‌هایشان کنار هم زندگی کنند.

وقتی چند نفر برای یک هدف مشترک

در محله، مدرسه، محل کار

یا یک فعالیت اجتماعی کنار هم قرار می‌گیرند،

طبیعی است که نگاه‌های متفاوتی داشته باشند.

یکی راهی را بهتر می‌داند،

دیگری راهی متفاوت را.

اختلاف نظر می‌تواند

بخشی از یک همکاری سالم باشد؛

اگر قرار نباشد هر تفاوتی

به فاصله و تنش تبدیل شود.

جامعه‌ی سالم، جامعه‌ی بدون اختلاف نیست؛

جامعه‌ای‌ست که برای اختلاف‌ها راه گفت‌وگو دارد.