گاهی یک عزیز سالمند بیشتر از همراهی، به یک دلیل برای احساسِ بودن نیاز دارد.

از او بخواهیم در کاری همراه‌مان شود؛

مثلاً در انتخاب یک هدیه نظر بدهد،

دستور یک غذای قدیمی را یادمان بدهد،

برای یک مهمانی کمک فکری کند

یا چیزی را که در آن تجربه دارد به ما یاد بدهد.

نه برای اینکه

«سرگرم» شود؛

برای اینکه رابطه‌ای واقعی شکل بگیرد.

احساس تعلق، وقتی عمیق‌تر می‌شود که بدانی حضورت برای کسی معنا دارد.