ممکن است هر روز
چند دقیقهای در کنارشان باشیم،
اما این حضور همیشه
به معنای ارتباط نیست.
تنهایی فقط از نبودن آدمها نمیآید؛
گاهی آدمها نزدیکاند،
اما فرصتی برای با هم بودن شکل نمیگیرد.
خاطرهای را مرور کنیم،
از روزمرگیهایمان بگوییم،
در کاری همراهشان شویم،
با هم چای بخوریم
یا برای چند دقیقه
واقعاً در لحظهای مشترک باشیم.
برای کم کردن تنهایی،
فقط حضور فیزیکی کافی نیست؛
باید بخشی از لحظههایشان باشیم.