اگر یک عزیز سالمند
یک سؤال یا موضوع را مدام تکرار می‌کند،
محیط آشنا و قابل پیش‌بینی
می‌تواند کمک‌کننده باشد.
وسایل مورد علاقه‌اش را دم دست بگذاریم،
برنامه‌ی روزانه را تا جای ممکن ثابت نگه داریم
و تغییرات را ناگهانی نکنیم.
وقتی آدم بداند
بعد از این لحظه چه اتفاقی می‌افتد،
ذهنش کمتر درگیر حدس زدن می‌شود.
آرامش، گاهی از همین حسِ ساده می‌آید:
«اینجا را می‌شناسم و می‌دانم چه می‌شود.»
