بعضی تفاوت‌ها به ترحم نیاز ندارند؛ به این نیاز دارند که دیده شوند و پذیرفته شوند.

ممکن است شیوه‌ی حرکت،

صحبت کردن یا انجام دادن کارها

برای هرکس متفاوت باشد.

لازم نیست هر تفاوتی

با تعجب یا دلسوزی همراه شود.

وقتی تفاوت‌ها برایمان عادی‌تر شوند،

آدم‌ها هم راحت‌تر

خودشان را در جامعه نشان می‌دهند.

پذیرش، یعنی

جایی برای تفاوت‌ها وجود داشته باشد.